Honger

In 1991 kreeg het voedselprobleem door Goldman Sachs een onheilspellende wending die weinig aandacht kreeg. Voor hem was alles verhandelbaar is en het dagelijks brood zag hij als een uitstekende investering, net als olie en goud. Aandelen en obligaties kunnen waarde verliezen, maar grond, water en voedsel blijven altijd waardevol, want ze zijn onmisbaar. De prijzen ervan zijn echter niet stabiel, omdat de oogst afhankelijk is van veel factoren. Hoe hoger de prijs des te beter de investering, des te duurder wordt het eten en des te meer geld is er te verdienen. Wie de prijs niet kan betalen heeft honger. Voedsel werd vereconomiseerd.

Bij de banken gaat het enkel om geld. Door de prijzen te laten fluctueren is meer geld te maken. Ze bedachten een index om kapitaal aan te trekken en zo de prijs steeds te verhogen. De index kwam tot stand en binnen enkele jaren werd de prijs van graan driemaal zo hoog. Binnen de wereld van de beurs werd de graanprijs een spel van speculaties. Daarbuiten ging echter tragisch genoeg om leven of doodgaan van de honger. In de arme landen was 70-80% van het inkomen nodig om te eten. Grond, water en voedsel blijven waardevol en zijn altijd nodig, maar de prijzen ervan zijn te manipuleren. Dat wordt een bron van rijkdom voor de rijken en de hongerdood voor de armen.

Meer dan 20 jaar is voedsel een financieel speculatiemiddel is geworden. De Noord Amerikaanse overheid stak honderden miljarden in de banken om het financiële systeem te redden en een flink deel van het geld zag geen betere investering dan in voedsel. Martín toont aan hoe de beurs van Chicago jaarlijks een hoeveelheid graan verhandelt die 50 keer groter is dan de graanproductie in de hele wereld. Elke maiskorrel in de wereld wordt hier 50 keer gekocht en verkocht en in de graanspeculatie gaat 50 keer zoveel geld om als in de graanproductie. De kracht van dit soort markten is dat men iets kan verkopen zonder het te bezitten. Hiermee is fictief fortuinen te verdienen. Deze speculatie wordt versterkt door moderne computers, de HFT, High Frequency Trading , een geautomatiseerde speculatie apparatuur, die de koop en verkoop in fracties van een seconde kan bepalen. Deze geautomatiseerde marktwerking zonder tussenkomst van de realiteit is de doodslag voor de armen. Op 6 April 2008 was de prijs van graan al 440 dollar per ton, maar vijf jaar tevoren slechts 125 dollar. De prijzen blijven stijgen. Wie kan betalen heeft eten, maar wie niet kan betalen heeft honger en gaat dood. Dat noemt Martín Caparrós de tragiek van onze wereld.

Download PDF
E-Boek versies van : Honger

Pagina's: 1 2 3 4 5 6 7

Gerelateerde berichten

We zien graag uw reactie